Mentorschap

Mentorschap is een ondersteuningsvorm voor volwassenen (18+) die moeite hebben met het nemen van beslissingen over hun persoonlijke welzijn, zoals medische behandelingen, verpleging of de juiste begeleiding.

Wanneer dit het geval is, stelt de rechter een mentor aan. Deze persoon, die zowel een bekende (familie/vriend) als een professional kan zijn, assisteert bij deze belangrijke keuzes. Het toezicht op de werkzaamheden van de mentor wordt altijd door de rechter uitgevoerd.

Wat is mentorschap?

Mentorschap dient als bescherming voor mensen die moeite hebben om zelfstandig besluiten te nemen over hun zorg en welzijn. Een door de rechter aangewezen mentor behartigt in dat geval de persoonlijke belangen, zolang deze niet over geldzaken gaan.

De persoon die deze hulp krijgt, wordt de ‘betrokkene’ genoemd. Ondanks de hulp van een mentor blijft de betrokkene officieel handelingsbekwaam; dit betekent dat hij of zij nog steeds zelf juridische stappen mag ondernemen, zoals het laten maken van een testament.

Wat doet een mentor?

De rol van een mentor brengt verschillende verantwoordelijkheden met zich mee om het welzijn van de betrokkene te waarborgen:

• Zorg coördineren: De mentor stemt de nodige zorg en behandelingen af met artsen en hulpverleners.
• Contact onderhouden: Door regelmatig persoonlijk contact weet de mentor hoe het echt met de betrokkene gaat.
• Ondersteuning en vertegenwoordiging: Tijdens overleggen met zorginstanties staat de mentor de betrokkene bij of voert namens hem het woord.
• Signaleren en ingrijpen: Als de zorg tekortschiet of de situatie van de betrokkene verslechtert (bijvoorbeeld als zelfstandig wonen niet meer gaat), komt de mentor in actie om de situatie te verbeteren.
• Verantwoording: De mentor brengt periodiek verslag uit aan de rechter over hoe het mentorschap verloopt.
• Belangrijke grenzen:
• Een mentor mag nooit beslissingen nemen over puur persoonlijke levenskeuzes. Daarnaast is de mentor verplicht om de betrokkene altijd zo veel mogelijk te betrekken bij de besluiten die worden genomen.

Belangrijke grenzen
|Een mentor mag nooit beslissingen nemen over puur persoonlijke levenskeuzes. Daarnaast is de mentor verplicht om de betrokkene altijd zo veel mogelijk te betrekken bij de besluiten die worden genomen.

Wat zullen wij oppakken

• regelen van de zorg met zorgverleners en behandelaars.
• persoonlijk contact onderhouden met de betrokkene, zodat u weet hoe het met de betrokkene gaat.
• de betrokkene ondersteunen of vertegenwoordigen tijdens gesprekken met zorgverleners, behandelaars of instellingen. En erop toezien dat zij zich aan hun afspraken houden.
• in actie komen als de betrokkene niet de zorg krijgt die hij nodig heeft.
• ingrijpen als een situatie niet goed is voor de betrokkene en hij zelf niet in staat is om dit in te zien. Bijvoorbeeld als de gezondheid van de betrokkene achteruit gaat. Of als het de betrokkene niet goed meer lukt om zelfstandig te blijven wonen.

Wat regelt u zelf

Wij mogen niet beslissen over zaken van de betrokkene die heel persoonlijk zijn. Zo mogen wij geen:

• echtscheidingsverzoek indienen
• kind laten erkennen
• donorregistratie doen
• euthanasieverklaring opstellen
• testament maken
• beslissing nemen over de opname in een psychiatrisch ziekenhuis

Wij kunnen wel met de betrokkene meedenken over deze zeer persoonlijke zaken.